Historia Pałacu

Łebunia (niemiecka nazwa Gut Labuhn) pierwsze informacje o tej miejscowości pochodzą z początku XV wieku, majątek ten należał wtedy do rodziny Grelle:

• 1412 Walter Grelle,
• 1449 Guenter Grelle,
• 1658 Jakub Grelle.

1784 major Geirg Heinrich von Wobester.

W latach 1839-1875 majątek przeszedł na własność rodziny Birkholz. Prawdopodobnie w tym okresie powstało założenie dworsko-folwarczne.

Po 1875 r właścicielami byli rodzina Poll, 1883 rodzeństwo Nehrung, od 1885 Udo Roth.

Na przełom XVIII i XIX przypadają lata świetności założenia dworsko – folwarcznego.

1905 majątek posiadał Karl Fr.Frank ze Słupska razem z majątkiem w Cewicach i Maszewie.

Ostatnim właścicielem przed II Wojną Światową był radca handlowy Sinner.

W latach 1945-1947 w pałacu stacjonowały wojska radzieckie.

Zniszczony majątek w 1947 roku przejęły Państwowe Nieruchomości Ziemskie, a następnie PGR Łebunia. W czasach gdy Pałac był użytkowany przez PGR to w sali niebieskiej było biuro głównego księgowego, tam, gdzie teraz jest biuro znajdowało się biuro kierownika PGR, na górze (obecnie między innymi pokoje 204 i 209) znajdowały się mieszkania pracowników. Tam gdzie teraz znajduje się sala konferencyjna znajdowała się kuchnia. Naprzeciwko pałacu po lewej stronie znajdowała się gorzelnia. PGR posiadał ponad 3 ha ogródków warzywnych. Aby schłodzić żywność, aby dłużej ją przechowywać zwożono lód z pobliskiego jeziora.

Bluszcz porastający ceglany mur znajdujący się przy bramie wjazdowej, ma ponad sto lat. Przez teren należący do pałacu przepływał kiedyś potok o nazwie „Sopot”.

Cały budynek pałacu a także park są wpisane w rejestr zabytków.

Remont pałacu trwał 7 lat, dzięki temu możemy go podziwiać w obecnej formie.